بیشتر مردم فکر می کنند که عشق پدر و مادر به فرزند امری آسان، روشن و واضح است. والدین همواره عشقشان را به هزاران شیوه به فرزندشان نشان می دهند ولی گاهی کودک منظورشان را درک نمی کند و با کوچک ترین مخالفتی مدعی می شود که پدر و مادر او را دوست ندارند.

دکتر چریل اسمیت، روانشناس معتقد است که ابراز علاقه و توجه به بچه های کوچک تر آسان تر است، چون بچه ها درک مستقیمی از اطرافشان دارند. ابراز علاقه روشی برای مطمئن کردن کودکی است که به نوازش و اطمینان بین والدین و خودش نیاز دارد.

روانشناسان معتقد هستند که بهتر است والدین بیاموزند که چگونه پیام های عشق و علاقه خود را به کودکان برسانند. گاهی کودک میزان علاقه والدین نسبت به خودش را کنترل و اندازه گیری می کند. ممکن است بخواهد تا اتاقش را مرتب کنید، مشق هایش را بنویسید، از دوستش خوب استقبال کنید، برایش هدیه بخرید، اوقاتی را با او سپری کنید، با او به پارک یا سینما بروید و مهم تر از همه اینکه می خواهد والدینش او را در آغوش بگیرند، دست هایش را بگیرند و او را نوازش کنند.

ما به دوره کودکی از پشت عینک مردان و زنان بزرگسال نگاه می کنیم. این راهی که ما می رویم فقط نگاه مبتنی بر اقتدار بزرگسالانه به کودک و اشتباه گرفتن دخالت به جای تربیت است. باید برای کودکان فرصت، امکان و میدان مانور بیشتری برای کشف، مشاهده و تجربه های مستقل و خودانگیخته قائل شویم. یادمان باشد اگر دنیای کودکان را محدود کردیم مطمئن باشیم آینده ای پر از ناتوانی و وابستگی و ضعف برای بزرگسالی آنها ساخته ایم.

سخن آخر:

• به حرف های آنها گوش کنید، با دقت گوش کنید.
• برای درک آنها و احساساتشان وقت صرف کنید.
• کودکان کامل نیستند همانطور که ما پدر و مادرها کامل نیستیم. آنها را آنگونه که هستند، بپذیرید.
• اوقاتی را فقط با آنها سپری کنید.
• از آنها نظر بخواهید. بگذارید نظر بد و ناقصی بدهند و با حوصله نظرشان را اصلاح کنید.
• به جای سخنان کنایه آمیز و انتقادهای تند با آنها گفت و گوی مثبت داشته باشید.
• به آنها افتخار کنید و بگویید که از داشتن آنها خوشحال هستید.
• قسم به جان دختر و یا پسرم را برای آنها عینیت ببخشید.
• با دوستانشان مهربان باشید.
• به لباس و نظافت شخصی خود توجه کنید و خود را آراسته نگه دارید کودکان شما را تماشا می کنند.
• درباره مسائل و مشکلات خود تا حد فهم آنها صحبت کنید.
• بچه ها را درباره وضعیت شغلی خود نگران نکنید.
• آنها را با هم مقایسه نکنید.
• برای گفت وگو محیط صمیمانه ایجاد کنید و مطمئن باشید در محیط صمیمی، فرزند احساس خواهد کرد اولیایش انسان‌های هوشیار و مشکل گشایی هستند.
• به مدرسه آن‌ها سر بزنید و در مراسم مدرسه و مسابقات مربوطه شرکت کنید.
• به چیزهایی که مورد علاقه آن‌هاست احترام بگذارید.
• درباره مسائل مختلف، نظر آن‌ها را بپرسید.
• با آن‌ها بخندید و به یاد داشته باشید که فرزندان مسئول مشکلات شما نیستند.
• به کارها و تکالیف مدرسه‌شان علاقه نشان دهید.
• کارهایی پیدا کنید که می‌توانید با هم انجام دهید.
• غذا را با هم بخورید و آن‌ها را در خانه به حساب بیاورید.
• به آن‌ها بگویید که برای شما استثنایی و فوق العاده هستند.
• به اشخاصی که مورد علاقه آن‌ها هستند احترام بگذارید.

منابع:

گفتارهای تربیتی، شهید دکتر محمدجواد باهنر/مدیریت خانه، محمود حائریان اردکانی/مشکلات تعلیم و تربیت مدرسه پدران و مادران پاریس ترجمه حبیبی/نحوه رفتار والدین با فرزندان، یدالله جهانگرد

The post کودکان چه می خواهند appeared first on mdfdesigner.

متأسفانه معمولا والدین به این نکات اهمیت زیادی نمی دهند. در این مطلب به 6 نکته مهم برای چیدمان اتاق کودک اشاره می کنیم:

1: قاب عکسی از چهره خندان والدین را در اتاق خواب کودک قرار دهید. این کار نتها کودک را از بسیاری از مشکلات روحی و عاطفی در آینده مصون می دارد بلکه موجب میشود تا کودک هر زمان چشم باز می کند چهره خندان پدر و مادر خود را که در واقع ارکان اصلی زندگی او را تشکیل می دهند، در مقابل خود ببیند.

2: تخت کودک را به عریض ترین دیوار اتاق خواب تکیه بدهید. مراقب باشید که کودک از روی تختش در اتاق را ببیند. بهتر است دیواری که برای تکیه دادن تخت کودک انتخاب می کنید، مقابل دستشویی یا حمام نباشد.

اگر دو فرزند دارید بهتر است از تخت های دو طبقه تا حد امکان استفاده نکنید چون کودکان نیاز دارند فضای باز و رااحتی بالای سرشان داشته باشند و تخت های دو طبقه این امکان را از کودکی که در طبقه اول می خوابد می گیرد و همین موضوع می تواند در آینده باعث فشار عصبی در او شود. کودکی که در طبقه بالا می خوابد نیز از آنجا که یک فضای خالی در زیر محل خوابش وجود دارد احساس ناامنی می کند و همین حس می تواند در بزرگسالی تأثیرات بدی در روحیه اش بگذارد.
3: گوشه مناسبی از اتاق را به مکانی برای مطالعه اختصاص دهید. در گوشه ای از اتاق کودک میز و صندلی و چراغ مطلعه بگذارید و به او بفهمانید که مکان مناسب برای مطلعه و درس خواندن، همان است. به این ترتیب به او نشان می دهید که چقدر درس خواندن و مطالعه برایتان اهیمت دارد.

4: اتاق خواب کودک را به محیطی سالم تبدیل کنید. تصاویر آب  دریا، آکواریوم یا وجود صدای آب می تواند محیط ناسالمی ایجاد کند و در آینده موجب بروز بیماری آسم در کودک شود.

5: محیط و فضای اتاق خواب کودک را همواره تمیز و جمع و جور کنید. کمدهای دیواری و کشوهای اتاق خواب کودک را همیشه تمیز و مرتب کنید. هرچه فضای اتاق خواب باز و خالی از به هم ریختگی باشد کودک به همان میزان احساس آرامش بیشتری خواهد داشت و خلاقیت و قدرت تخیل او افزایش می یابد.

6: با استفاده از نور، رنگ و آثار هنری مثل نقاشی محیطی شاد برای کودک خود فراهم آورید. اتاق خواب کودک باید به او روحیه ای شاداب ببخشد. اطمینان حاصل کنید که نور اتاق کافی باشد.

سعی کنید دیوار اتاق خواب کودک خود را به رنگ آبی نزنید چرا که این رنگ موجب افسردگی در کودک می شود و انرژی او را تحلیل می برد. رنگ های روشن مثل زرد، صورتی کمرنگ و سبز روشن می تواند انتخاب خوبی برای رنگ دیوار اتاق کودک باشد.

The post چیدمان اتاق کودک appeared first on mdfdesigner.